Treść orzeczenia
I CSK 2337/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marta Romańska
23 lipca 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 23 lipca 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa W. P. i U. P.
przeciwko Bank spółce akcyjnej w W .
o ustalenie i zapłatę ewentualnie o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W .
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z 8 lutego 2023 r., I ACa 1746/21,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od pozwanego na rzecz powodów kwotę 5.400
(pięć tysięcy czterysta) zł z odsetkami w wysokości
odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu
świadczenia pieniężnego za czas po upływie tygodnia od
doręczenia pozwanemu odpisu niniejszego postanowieni a,
tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie
występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów
prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności
w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna
I CSK 2337/23
2
jest oczywiście uzasadniona (art. 398 9 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest
sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
w nawiązaniu do przytoczonych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego
w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym,
o których jest mowa w art. 398 9 § 1 k.p.c.
Pozwany wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z powołaniem
się na art. 398 9 § 1 pkt 2 k.p.c. oraz 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c., ze względu na potrzebę
wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności
w orzecznictwie sądów, tj. art. 385 1 § 1 i 2 k.c., w zakresie, w jakim odnoszą się
one do skutków uznania postanowień umownych za abuzywne i możliwości
zastąpienia takich postanowień przepisami dyspozytywnymi oraz występujące