Treść orzeczenia
I CSK 2342/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Krzysztof Wesołowski
6 marca 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 6 marca 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa A . W.
przeciwko B. P. i T. P.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej B. P. i T. P.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 23 lutego 2024 r., VII AGa 460/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od pozwanych na rzecz powoda tytułem kosztów
postępowania kasacyjnego 2700 (dwa tysiące siedemset)
złotych.
UZASADNIENIE
W związku ze skargą kasacyjną pozwanych B . i T. P. od wyroku Sądu
Apelacyjnego w Warszawie z 23 lutego 2024 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną
do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
I CSK 2342/24
2
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania
przewidzianego w art. 398 4 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie
i uzasadnienie istnienia przesłanek umożliwiających realizację publicznoprawnych
funkcji skargi kasacyjnej. Tylko na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć
rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej
do rozpoznania. Dopuszczenie i rozpoznanie skargi kasacyjnej ustrojowo
i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być
zrealizowane jej funkcje publicznoprawne. Nie w każdej zatem sprawie, nawet
w takiej, w której rozstrzygnięcie oparte jest na błędnej subsumpcji czy wadliwej
wykładni prawa, skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. Podkreślenia
wymaga, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie jest jego rolą
korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa
w każdej indywidualnej sprawie.
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący oparli