Treść orzeczenia
I CSK 2357/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
23 października 2024 r.
SSN Dariusz Pawłyszcze
na posiedzeniu niejawnym 23 października 2024 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku W.G. i A.G.
z udziałem H .C. i J.C.
o stwierdzenie zasiedzenia,
na skutek skargi kasacyjnej W.G. i A.G.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Zamościu z 8 lutego 2023 r., I Ca 27/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza solidarnie od W .G. i A.G. na rzecz H.C. i J.C. po 675
(sześćset siedemdziesiąt pięć) zł kosztów postępowania
kasacyjnego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie po upływie
tygodnia od dnia doręczenia niniejszego postanowienia
zobowiązanym.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 21 listopada 2022 r. Sąd Rejonowy w Janowie Lubelskim
stwierdził zasiedzenie z dniem 1 lipca 2016 r. przez wnioskodawców (małżonków)
udziału 14/100 w nieruchomości braci wnioskodawczyni.
Postanowieniem zaskarżonym skargą kasacyjną Sąd Okręgowy w Zamościu
uwzględnił apelację braci wnioskodawczyni i oddalił wniosek.
Sąd drugiej instancji ustalił, że właścicielką nieruchomości była matka
wnioskodawczyni i uczestników. Matka z mężem i trójką dzieci mieszkała w starym
I CSK 2357/23
2
domu, a po zamążpójściu córki wprowadził się zięć. W 1986 r. na nieruchomości
został częściowo wykończony nowy dom (2 izby), do którego wszyscy się
przeprowadzili. W tym czasie wnioskodawcy mieli już dwoje dzieci. Wnioskodawcy
mieli mieszkać w domu matki do czasu pozyskania mieszkania w mieście.
Po wykończeniu kolejnych izb rodzice i ich dwóch synów przeprowadzili się
do nich pozostawiając wnioskodawcom 2 izby wykończone jako pierwsze.
Wnioskodawcy zbudowali na nieruchomości garaż tylko dla siebie oraz zajęli pas
gruntu na ogród warzywny. Biegły oszacował, że powyższy zakres władania
częścią domu, garażem i ogrodem odpowiada udziałowi 14/100.
Matka wnioskodawczyni zażądała od córki, aby wraz z rodziną wyprowadziła
się z domu. Sądy obydwu instancji nie wskazały dokładnej daty tego żądania, lecz