Treść orzeczenia
I CSK 2362/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Roman Trzaskowski
29 lipca 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 29 lipca 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa M . spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji w
C.
przeciwko Ł .M.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Ł .M.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie
z 18 marca 2025 r., I AGa 197/24,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 18 marca 2025 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie oddalił apelację
pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z 17 września 2024 r.
uwzględniającego powództwo o zapłatę przez pozwanego na rzecz powoda kwoty
169.761,59 zł z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie od
9 maja 2022 r. do dnia zapłaty.
W skardze kasacyjnej, w uzasadnieniu wniosku o jej przyjęcie do
rozpoznania, pozwany wskazał przyczynę kasacyjną określoną w art. 398 9 § 1 pkt 4
k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
I CSK 2362/25
2
Z art. 398 1 § 1 k.p.c. wynika, że skarga kasacyjna przysługuje co do zasady
od prawomocnych orzeczeń sądów drugiej instancji, a więc orzeczeń wieńczących
dwuinstancyjne postępowanie sądowe, w którym sądy obu instancji dysponują
pełną kognicją w zakresie faktów i dowodów. Jednakże zgodnie z art. 398 9 § 1
k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania tylko wtedy, gdy
w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni
przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub
skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W zamyśle ustawodawcy skarga
kasacyjna stanowi zatem nadzwyczajny środek zaskarżenia, którego rozpoznanie
przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości,
wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w
interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej wykładni i
stosowania prawa. Wyłączną podstawą oceny pod kątem przyjęcia skargi