Treść orzeczenia
I CSK 241/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Krzysztof Grzesiowski
28 stycznia 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 28 stycznia 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa O.G. i K.G.
przeciwko Bank w W.
o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Bank w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu
z 1 września 2023 r., I ACa 378/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od pozwanego na rzecz powodów kwoty po 2700 zł
(dwa tysiące siedemset złotych) tytułem kosztów
postępowania kasacyjnego - z odsetkami w wysokości odsetek
ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia
pieniężnego za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia
niniejszego orzeczenia zobowiązanemu do dnia zapłaty.
UZASADNIENIE
1. Wyrokiem z 19 stycznia 2022 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu ustalił,
że bliżej określona umowa o kredyt hipoteczny zawarta pomiędzy K.G. i O.G. a
Bank1 SA spółka akcyjna Oddział w P . – poprzednikiem prawnym pozwanego Bank
I CSK 241/24
2
AG w W. jest nieważna; w pozostałym zakresie powództwo oddalił i zasądził od
pozwanego na rzecz powodów kwotę 452.216,94 zł wraz z bliżej określonymi
ustawowymi odsetkami za opóźnienie i orzekł o kosztach procesu.
2. Na skutek apelacji pozwanego wyrokiem z 1 września 2023 r. Sąd
Apelacyjny w Poznaniu oddalił apelację oraz orzekł o kosztach postępowania
apelacyjnego.
3. O d wyroku Sądu Apelacyjnego skargę kasacyjną wywiódł pozwany .
Skarżący wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, powołując się
na przesłanki określone w art. 398 9 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Podał, że w sprawie
występuje potrzeba wykładni przepisów: art. 4 ust. 2 Dyrektywy Rady 93/13/EWG
z 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich
(dalej: „Dyrektywa 93/13”), art. 6 ust. 1 Dyrektywy 93/13, art. 65 k.c., art. 354 k.c.,