Treść orzeczenia
I CSK 241/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Tomasz Szanciło
10 kwietnia 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 10 kwietnia 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa A.F. i T.F.
przeciwko Bank AG w W.
o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Bank AG w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 10 czerwca 2024 r., I ACa 504/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2.
zasądza
od
Bank
AG
w
W .
na rzecz A.F. i T.F. kwotę 5.400 zł (pięć
tysięcy czterysta złotych) tytułem zwrotu kosztów
postępowania kasacyjnego – wraz z odsetkami w wysokości
odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia następnego
po upływie tygodnia od dnia doręczenia pozwanemu odpisu
postanowienia do dnia zapłaty.
UZASADNIENIE
I CSK 241/25
2
W związku ze skargą kasacyjną pozwanego Bank AG w W . od wyroku Sądu
Apelacyjnego w Warszawie z 10 czerwca 2024 r. Sąd Najwyższy zważył, co
następuje:
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną
do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Tylko na tych
przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakteru skargi
kasacyjnej (zob. np. postanowienia SN: z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18;
z 15 kwietnia 2021 r., I CSK 43/21; z 25 sierpnia 2021 r., II CSK 216/21; z 23 maja
2024 r., I CSK 364/24). Wskazano m.in., że skarga kasacyjna została
ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny
środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez
zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni,