Treść orzeczenia
I CSK 2474/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Dończyk
30 grudnia 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 30 grudnia 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa D .S. i M.S.
przeciwko Bankowi w W.
o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Banku w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu
z 22 marca 2024 r., I ACa 2272/23,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
I CSK 2474/24
2
UZASADNIENIE
Określone w art. 398 4 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze
kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący
wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba
wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub
skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego
w art. 398 4 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie
i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które –
zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c. – będą mogły stanowić podstawę oceny skargi
kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach
Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
W skardze kasacyjnej wniesionej od wyroku Sądu Apelacyjnego we
Wrocławiu z 22 marca 2024 r. (sygn. akt I ACa 2272/23 ), pełnomocnik pozwanego
– Banku w W. – oparł wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania na przesłankach
określonych w art. 398 9 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., tj. ze względu na występowanie w
sprawie istotnego zagadnienia prawnego (ściślej trzech zagadnień prawnych) oraz
istnienie potrzeby wykładni przepisów prawa, a mianowicie art. 4 ust. 2 i art. 6 ust. 1
Dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych