Treść orzeczenia
I CSK 2485/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Władysław Pawlak
30 stycznia 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 30 stycznia 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa G . G.
przeciwko X. (S.A.) w W. Oddział w Polsce
o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej X. (S.A.) w W. Oddział w Polsce
od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu
z 5 marca 2024 r., I ACa 1063/23,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z 5 marca 2024 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu
(sygn. akt I ACa 1063/23) , oddalił apelację pozwanego X. (S.A.) w W. Oddział w
Polsce od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 17 stycznia 2023 r., którym
Sąd ten ustalił, że umowa kredytu z 11 kwietnia 2008 r., którą powód G . G. zawarł z
pozwanym […] i na mocy której […] udzielił kredytobiorcy kredytu w wysokości 164
790,00 CHF przeznaczonego na zakup lokalu mieszkalnego nr […] stanowiącego
odrębną własność oraz miejsca garażowego nr […] położonego we W . przy pl. B.,
jest nieważna oraz zasądził od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 44.234,35
zł i 96.890,82 CHF, z ustawowymi odsetkami za opóźnienie.
I CSK 2485/24
2
Skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego pozwany […] oparł na
podstawie naruszenia przepisów prawa materialnego, tj.: art. 385 1 § 1 k.c. w zw. z
art. 65 § 2 k.c. w zw. z art. 4 ust. 2 Dyrektywy Rady 93/13/EWG z 5 kwietnia 1993 r.
w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (dalej: „dyrektywa
93/13”), poprzez jego niewłaściwe zastosowanie; art. 385 1 § 1 zdanie drugie k.c. w
zw. z art. 4 ust. 2 dyrektywy 93/13 poprzez jego niewłaściwe zastosowanie; art.
385 1 § 1 i 2 k.c., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu,
że postanowienia umowne dotyczące denominowania kredytu stanowią