Treść orzeczenia
I CSK 2492/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Ireneusz Kunicki
6 maja 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 6 maja 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa A .O. i M.S.
przeciwko Bankowi w W.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Banku
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 14 lutego 2023 r., V ACa 613/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od pozwanego na rzecz każdego z powodów po
2700 (dwa tysiące siedemset) złotych z odsetkami w wysokości
odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia
pieniężnego za czas po upływie tygodnia od doręczenia
pozwanemu odpisu niniejszego orzeczenia, tytułem kosztów
postępowania kasacyjnego.
(E.C.)
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z 14 lutego 2023 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie
I CSK 2492/23
2
oddalił apelację pozwanej Banku S.A. w W . od wyroku Sądu Okręgowego w
Warszawie z 17 lutego 2022 r. Orzeczeniem tym Sąd pierwszej instancji zasądził
od pozwanej na rzecz powodów A.O. i M.S. 717 372,14 zł oraz 95,95 CHF
z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 28 sierpnia 2020 r. do dnia zapłaty oraz
oddalił powództwo w pozostałym zakresie co do odsetek.
Pozwana oparła skargę kasacyjną od wyroku Sądu odwoławczego na obu
podstawach przewidzianych w art. 398 3 § 1 k.p.c. W ramach drugiej podstawy
kasacyjnej skarżąca zarzuciła naruszenie art. 235 2 § 1 pkt 2 w zw. z art. 278 § 1 i
art. 227 k.p.c. Natomiast w ramach podstawy prawnomaterialnej zarzuciła
naruszenie: art. 385 1 § 1, 2 i 3 w zw. z art. 385 2 k.c. i art. 4 ust. 2 dyrektywy Rady
93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w
umowach konsumenckich (dalej: „dyrektywa 93/13”); art. 385 1 § 2 w zw. z art. 65 §