Treść orzeczenia
I CSK 2500/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Paweł Grzegorczyk
28 lipca 2023 r.
na posiedzeniu niejawnym 28 lipca 2023 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ż .
z udziałem T . P.
o umieszczenie w szpitalu psychiatrycznym,
na skutek skargi kasacyjnej T. P.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Płocku IV Wydział Cywilny Odwoławczy
z 18 stycznia 2023 r., IV Ca 1191/22,
1. odmawia przyjęcia skargi k asacyjnej do rozpoznania;
2. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Płocku
na rzecz adwokata K. P. kwotę 240 (dwieście czterdzieści 00/100)
złotych powiększoną o należną kwotę podatku od towarów i
usług tytułem pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w
postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten
odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, będącej nadzwyczajnym środkiem
zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującym od
orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania
I CSK 2500/23
2
sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją w
zakresie faktów i dowodów. W powiązaniu z art. 398 4 § 2 k.p.c. oznacza to, że w
skardze kasacyjnej nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o
charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod
kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (przyczyn kasacyjnych).
Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca T . P.
powołała się na nieważność postępowania przed Sądem drugiej instancji
wynikającą z rozpoznania sprawy w składzie jednego sędziego (art. 379 pkt 4
k.p.c.). Wskazała ponadto na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej wynikającą z
doniosłości uchybień Sądów pierwszej i drugiej instancji, które wynikają z treści