Treść orzeczenia
I CSK 254/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Ewa Stefańska
9 kwietnia 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 9 kwietnia 2026 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku B.J., K.J. L.J., T.J.
i F.J.
z udziałem L .K.
o zasiedzenie nieruchomości,
na skutek skargi kasacyjnej L.K.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Legnicy
z 1 października 2025 r., II Ca 483/25,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
(M.T.)
UZASADNIENIE
Uczestniczka postępowania L .K. wniosła skargę kasacyjną na postanowienie
Sądu Okręgowego w Legnicy z 1 października 2025 r., wydane w sprawie z
wniosku B.J., K.J., L.J., T.J. i F.J. o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną
do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości
lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Tylko na tych
I CSK 254/26
2
przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Dopuszczenie i rozpoznanie skargi kasacyjnej ustrojowo i procesowo
jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane
jej funkcje publicznoprawne. Zatem nie w każdej sprawie, skarga kasacyjna może
być przyjęta do rozpoznania. Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową
i nie rozpoznaje sprawy, a jedynie skargę, będącą szczególnym środkiem
zaskarżenia. W judykaturze Sądu Najwyższego, odwołującej się do orzecznictwa
Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu, jeszcze w okresie
obowiązywania kasacji zostało utrwalone stanowisko, że ograniczenie dostępności
i dopuszczalności kasacji nie jest sprzeczne z Konstytucją RP, ani z wiążącymi
Polskę postanowieniami konwencji międzynarodowych (zob. uzasadnienie uchwały
składu siedmiu sędziów SN z 17 stycznia 2001 r., III CZP 49/00, OSNC 2001,
nr 4, poz. 53). Podstawowym celem postępowania kasacyjnego jest ochrona