Treść orzeczenia
I CSK 2559/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Adam Doliwa
10 września 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 10 września 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa A. D.
przeciwko Bank spółce akcyjnej w W .
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W .
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 24 lutego 2023 r., V ACa 344/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od pozwanego na rzecz powódki 5400 (pięć tysięcy
czterysta) złotych kosztów postępowania kasacyjnego
z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za
czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego
postanowienia pozwanemu do dnia zapłaty.
UZASADNIENIE
Pozwany bank w sprawie o zapłatę wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu
Apelacyjnego w Warszawie z 24 lutego 2023 r.
Skarżący w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania wskazał na potrzebę wykładni przepisów budzących poważne
wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów tj. art. 385 § 1
i 2 k.c. w zakresie, w jakim odnoszą się one do skutków uznania postanowień
I CSK 2559/23
2
umownych za abuzywne i możliwości zastąpienia takich postanowień przepisami
dyspozytywnymi.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna stanowi nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany
na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości
orzecznictwa i prawidłowej wykładni, jak również w celu usunięcia z obrotu
prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub
oczywiście wadliwych. Natomiast nie jest to ogólnodostępny środek zaskarżenia
orzeczeń, który umożliwia rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej.
Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw.
przedsądu uregulowana w art. 398 9 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy
dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem
Najwyższym jest ograniczony tylko do zbadania przesłanek określonych w art. 398 9