Treść orzeczenia
I CSK 2578/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Roman Trzaskowski
28 sierpnia 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 28 sierpnia 2026 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku I.R.
z udziałem D .G.
o podział majątku,
na skutek skargi kasacyjnej D.G.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Łomży
z 28 kwietnia 2025 r., I Ca 20/25,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 28 kwietnia 2025 r. Sąd Okręgowy w Łomży, po
rozpoznaniu sprawy w następstwie apelacji wnioskodawczyni, zmienił zaskarżone
postanowienie wstępne Sądu Rejonowego w Wysokiem Mazowieckiem z 30
października 2024 r. w ten sposób, że wniosek o ustalenie nierównych udziałów w
majątku wspólnym oddalił.
W skardze kasacyjnej, w uzasadnieniu wniosku o jej przyjęcie do
rozpoznania, uczestnik wskazał przyczynę kasacyjną z art. 398 9 § 1 pkt 2 k.p.c.
Jego zdaniem wykładni wymaga:
- art. 378 § 1 k.p.c. - w celu wyjaśnienia, czy sąd odwoławczy może poczynić
własne ustalenia faktyczne w sytuacji, kiedy w apelacji nie zawarto żadnych
zarzutów naruszenia prawa procesowego;
I CSK 2578/25
2
- art. 398 13 § 2 w związku z art. 233 § 1 k.p.c. - w celu wyjaśnienia, czy
dopuszczalne jest podniesienie w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia art. 233 §
1 k.p.c., gdy w świetle dyrektyw płynących z przepisu art. 233 § 1 k.p.c. ocena
dowodów okazała się rażąco wadliwa albo w sposób oczywisty błędna oraz
- art. 398 13 § 2 w związku z art. 231 k.p.c. w celu wyjaśnienia, czy
dopuszczalne jest podniesienie w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia art. 231
k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Z art. 398 1 § 1 k.p.c. wynika, że skarga kasacyjna przysługuje co do zasady
od prawomocnych orzeczeń sądów drugiej instancji, a więc orzeczeń wieńczących
dwuinstancyjne postępowanie sądowe, w którym sądy obu instancji dysponują