Treść orzeczenia
I CSK 2667/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Pawłyszcze
22 kwietnia 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 22 kwietnia 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa Miasta G .
przeciwko Skarbowi Państwa - Urzędowi w K.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Miasta G.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 10 kwietnia 2024 r., I ACa 714/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od Miasta G . na rzecz Skarbu Państwa -
Prokuratorii Generalnej 2700 (dwa tysiące siedemset) zł kosztów
postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek
ustawowych za opóźnienie po upływie tygodnia od dnia
doręczenia niniejszego postanowienia zobowiązanemu.
(G.G.)
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 17 września 2021 r., II C 1046/19, Sąd Okręgowy w Katowicach
oddalił powództwo miasta na prawach powiatu przeciwko Skarbowi Państwa
o zapłatę 100 026,45 zł z odsetkami z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia.
Wyrokiem zaskarżonym skargą kasacyjną Sąd Apelacyjny w Katowicach
oddalił apelację miasta.
I CSK 2667/24
2
Sąd drugiej instancji ustalił, że powodowe miasto potrącało 5% dochodu
należnego Skarbowi Państwa za bezumowne korzystanie z nieruchomości, jako
należny miastu procent na mocy ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Sąd drugiej instancji uznał, że miasto stosowało prawidłową stawkę 5% i nie
przysługuje mu stawka 25% przewidziana dla wpływów Skarbu Państwa z najmu
(art. 23 ust. 3 u.g.n.). Miasto podniosło, że prawidłowo gospodarowało
nieruchomościami Skarbu Państwa, a okres bezumownego korzystania przez
najemców z przedmiotu najmu miał miejsce między dwiema umowami najmu. Przy
tym do niezawarcia kolejnej umowy najmu, przed wygaśnięciem poprzedniej,
doszło z powodu zwlekania wojewody ze zgodą na zawarcie umowy. Sąd
odwoławczy uznał, że argument ten nie rozszerza zakresu stosowania art. 23 ust. 3