Treść orzeczenia
I CSK 2781/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Zawistowski
16 grudnia 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 16 grudnia 2024 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku H.H.
z udziałem H .M., A.P., J.P., J.M. , Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta K. i Gminy
Miejskiej K.
o zasiedzenie,
na skutek skargi kasacyjnej H.H.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie
z 22 lutego 2023 r., II Ca 1647/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
2. zasądza od wnioskodawcy na rzecz Skarbu Państwa -
Prezydenta Miasta K. kwotę 2700 zł (dwa tysiące siedemset)
tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, wraz z
odsetkami w wysokości odsetek ustawowych w przypadku
opóźnienia, rozpoczynającego bieg po upływie tygodnia od dnia
doręczenia wnioskodawcy odpisu niniejszego postanowienia.
UZASADNIENIE
Zgodnie z brzmieniem art. 398 9 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę
kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:
– w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,
I CSK 2781/23
2
– istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,
– zachodzi nieważność postępowania,
– skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego
rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej
doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi
swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej
wykładni i stosowania prawa.
Skarga kasacyjna wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w
Krakowie z dnia 22 lutego 2023 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z
powołaniem się na nieważność postępowania, jej oczywistą zasadność oraz
występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego. Analiza wniosku o
przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia prowadzi jednakże
do stwierdzenia, że wskazane przez skarżącego podstawy przyjęcia skargi
kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzą.
Skarżący powołał się na naruszenie przez Sąd drugiej instancji przepisów