Treść orzeczenia
Sygn. akt I CSK 2827/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Paweł Grzegorczyk
Dnia 20 maja 2022 r.
w sprawie z wniosku Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w
R.
z udziałem R . G.
o zastosowanie obowiązku poddania się leczeniu odwykowemu,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 maja 2022 r.,
na skutek skargi kasacyjnej uczestnika
od postanowienia Sądu Okręgowego w G .
z dnia 23 października 2020 r., sygn. akt XII Ca […] ,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoz nania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wy kładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten
odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, będącej nadzwyczajnym środkiem
zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującym od
orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania
sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją
w zakresie faktów i dowodów. W powiązaniu z art. 398 4 § 2 k.p.c. oznacza to, że
w skardze kasacyjnej nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności
2
o charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod
kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (przyczyn kasacyjnych).
Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący R . G.
powołał się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej wynikającą z wadliwego
sporządzenia uzasadnienia przez Sąd drugiej instancji i braku ustaleń co do jego
sytuacji rodzinnej w kontekście rozkładu życia rodzinnego, jako przesłanki
przymusowego leczenia zgodnie z art. 24 i 26 ustawy z dnia 26 października 1982 r.
o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, (jedn. tekst: Dz. U. z
2021 r. poz. 1119, dalej – „u.w.t.p.a.”).