Treść orzeczenia
I CSK 2827/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Paweł Grzegorczyk
10 stycznia 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 10 stycznia 2025 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku M. Ś .
z udziałem M. Ł. , T. M., A. K. i K. K.
o zasiedzenie,
na skutek skargi kasacyjnej M. Ś .
od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie
z 29 września 2022 r., II Cz 543/22,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten
odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, będącej nadzwyczajnym środkiem
zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującym od
orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania
sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją w
zakresie faktów i dowodów. W powiązaniu z art. 398 4 § 2 k.p.c. oznacza to, że w
skardze kasacyjnej nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o
I CSK 2827/23
2
charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod
kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca M . Ś .
powołała się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej z uwagi na bezzasadne
przyjęcie przez Sąd Okręgowy, że zachodzi tożsamość przedmiotu rozstrzygnięcia,
a tym samym tożsamość roszczeń w niniejszej sprawie i w sprawie zakończonym
prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 13
października 2009 r., II Ca 63/09.