Treść orzeczenia
I CSK 2874/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Maciej Kowalski
26 listopada 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 26 listopada 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa Bank spółki akcyjnej w W .
przeciwko T. S.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej T. S.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 20 stycznia 2023 r., I ACa 879/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od pozwanego T .S. na rzecz powoda
Bank spółki akcyjnej w W . 2700 (dwa tysiące
siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania
kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych
za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas
po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego
orzeczenia T. S.;
3. oddala wniosek adwokata M.K. o przyznanie
kosztów pomocy prawnej udzielonej pozwanemu z urzędu
w postępowaniu kasacyjnym.
(a.z.)
UZASADNIENIE
I CSK 2874/23
2
W skardze kasacyjnej wywiedzionej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi
z 20 stycznia 2023 r. pozwany T. S. wniósł o przyjęcie skargi do rozpoznania na
podstawie art. 398 9 § 1 pkt 2 k.p.c.
Skarżący podniósł, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych
budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie
sądów i sprecyzował, że chodzi o ustalenie wzajemnej relacji sankcji nieważności
wynikającej z art. 58 § 2 i 3 k.c. z sankcją bezskuteczności postanowień
wynikającej z art. 385 1 § 1 i 2 k.c. Jego zdaniem, konieczne jest udzielenie
jednoznacznej odpowiedzi, czy sankcja bezskuteczności postanowień umownych
wyprzedza sankcję nieważności postanowień umowy lub też całej umowy z powodu
jej sprzeczności z zasadami współżycia społecznego lub z tej przyczyny, iż bez
postanowień, które uległyby eliminacji, strony nie zawarłby umowy - ergo
czy art. 385 1 § 1 i § 2 k.c. stanowi lex specialis w stosunku do art. 58 § 2 i 3 k.c.