Treść orzeczenia
I CSK 2897/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 30 marca 2023 r.
SSN Paweł Grzegorczyk
w sprawie z powództwa M . W. i Z. W.
przeciwko Bank spółce akcyjnej w W .
o ustalenie,
na posiedzeniu niejawnym 30 marca 2023 r. w Izbie Cywilnej w Warszawie,
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
z 14 października 2021 r., sygn. akt I ACa 722/21,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten
odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, będącej nadzwyczajnym środkiem
zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującym od
orzecz eń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania
sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją w
zakresie faktów i dowodów. W powiązaniu z art. 398 4 § 2 k.p.c. oznacza to, że w
skardze kasacyjnej nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o
charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod
kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (przyczyn kasacyjnych).
I CSK 2897/22
2
Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca Bank w
Warszawie powołała się na istotne zagadnienie prawne dotyczące dopuszczalności
oceny przez sąd z punktu widzenia abuzywności klauzul przeliczeniowych
stosowanych w umowach kredytowych związanych z walutą obcą w kontekście art.
111 ust. 1 pkt 4 pr. bank. i art. 1 ust. 2 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5
kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków konsumenckich (Dz. Urz. WE L
95, s. 29, dalej – „dyrektywa 93/13”). Wskazała również na potrzebę wykładni art.