Treść orzeczenia
I CSK 292/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Paweł Grzegorczyk
25 września 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 25 września 2026 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy
Państwowe Nadleśnictwo [ … ]
z udziałem O .S. i J.S.
o stwierdzenie zasiedzenia,
na skutek skargi kasacyjnej Skarbu Państwa - Państwowe Gospodarstwo Leśne
Lasy Państwowe Nadleśnictwo [ … ]
od postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu
z 3 czerwca 2025 r., XV Ca 1206/24,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
(M.M.)
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten
odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, będącej nadzwyczajnym środkiem
zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującym od
orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania
sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją w
I CSK 292/26
2
zakresie faktów i dowodów. W powiązaniu z art. 398 4 § 2 k.p.c. oznacza to, że w
skardze kasacyjnej nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o
charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod
kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (przyczyn kasacyjnych).
Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący Skarb
Państwa powołał się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej wynikającą z
wadliwych ustaleń Sądu Okręgowego dotyczących braku samoistnego posiadania i
złej wiary po stronie Skarbu Państwa. Wskazał również na potrzebę wykładni
przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie, tj. art. 121 pkt 4 w
związku z art. 175 k.c.
Jak przyjmuje się w utrwalonej judykaturze Sądu Najwyższego, oczywista
zasadność skargi kasacyjnej oznacza, że dla przeciętnego prawnika podstawy
wskazane w skardze prima facie zasługują na uwzględnienie. Oczywiste jest przy