Treść orzeczenia
I CSK 2942/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Beata Janiszewska
21 lipca 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 21 lipca 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa Bank w W.
przeciwko J.K.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej J.K.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z 16 maja 2025 r., I ACa 22/23,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
[J.T.]
I CSK 2942/25
2
UZASADNIENIE
Pozwany J.K. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w
Katowicach, którym oddalono apelację skarżącego od wyroku Sądu pierwszej
instancji wydanego w sprawie o zapłatę z powództwa Bank w W. (dalej: bank).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Jako pierwszą przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
skarżący wskazał występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego. Miało
ono dotyczyć tego, „czy w przypadku, gdy zaspokojenie roszczenia dochodzone
jest przeciwko konsumentowi, możliwe jest zastosowanie art. 117 1 k.c. przez Sąd
z urzędu, przy braku wniosku powoda o jego zastosowanie oraz argumentacji
na jego poparcie” (s. 3 skargi kasacyjnej).
Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem orzecznictwa przywołanie przyczyny
kasacyjnej unormowanej w art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga poprawnego
zidentyfikowania problemu, w tym odniesienia go do konkretnych przepisów.
Konieczne jest także przedstawienie argumentów prowadzących do rozbieżnych
ocen danego zagadnienia (zob. postanowienie SN z 10 maja 2001 r., II CZ 35/01).
Istotność problemu prawnego wyraża się w tym, że ma on znaczenie
precedensowe dla rozstrzygania podobnych spraw lub rozwoju jurysprudencji (zob.
postanowienie SN z 23 marca 2012 r., I CSK 496/11). Obowiązkiem wnoszącego
skargę jest wywiedzenie i uzasadnienie występującego w sprawie problemu
w sposób zbliżony do tego, jaki przewidziany jest przy przedstawianiu zagadnienia
prawnego przez sąd odwoławczy na podstawie art. 390 k.p.c. (zob. postanowienie
SN z 18 lutego 2015 r., II CSK 428/14).
Tylko we wskazanych wyżej okolicznościach może być realizowana