Treść orzeczenia
I CSK 2966/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Ewa Stefańska
15 kwietnia 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 15 kwietnia 2025 r. w Warszawie
w sprawie z urzędu
z udziałem J.J.
o umieszczenie w szpitalu psychiatrycznym bez zgody,
na skutek skargi kasacyjnej J.J.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie
z 28 marca 2024 r., VI Ca 46/24,
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) przyznaje adwokat S.G. ze Skarbu Państwa – Sądu
Okręgowego w Warszawie wynagrodzenie w kwocie 240 zł
(dwieście czterdzieści), podwyższone o należny podatek od
towarów i usług, tytułem pomocy prawnej udzielonej powodowi
z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
[ag]
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 28 marca 2024 r. Sąd Okręgowy w Warszawie,
po rozpoznaniu sprawy z urzędu z udziałem J.J. o umieszczenie w szpitalu
psychiatrycznym bez jego zgody, oddalił apelację uczestnika od postanowienia
Sądu Rejonowego dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie z 9 listopada 2023 r.
Uczestnik wniósł skargę kasacyjną, w której zaskarżył postanowienie Sądu
Okręgowego w całości oraz wniósł o jego uchylenie i orzeczenie co do istoty
I CSK 2966/24
2
sprawy poprzez oddalenie wniosku o umieszczenie go w szpitalu psychiatrycznym
bez zgody, ewentualnie przekazanie sprawy temu sądowi do ponownego
rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej
merytorycznego rozpoznania.
Zgodnie z treścią art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę
kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie
prawne; (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów; (3) zachodzi
nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Sąd Najwyższy bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności
uzasadniające wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne