Treść orzeczenia
I CSK 3043/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
29 października 2024 r.
SSN Marta Romańska
na posiedzeniu niejawnym 29 października 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa A.M. i J.M.
przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W.
o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Banku spółki akcyjnej w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie
z 30 marca 2023 r., I ACa 841/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od pozwanego na rzecz powodów kwotę 5.400
(pięć tysięcy czterysta) zł z odsetkami w wysokości
odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu
świadczenia pieniężnego za czas po upływie tygodnia od
dnia doręczenia pozwanemu odpisu niniejszego
postanowienia, tytułem kosztów postępowania
kasacyjnego. A.W.
I CSK 3043/23
2
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie
występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów
prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w
orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest
oczywiście uzasadniona (art. 398 9 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest
sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
w nawiązaniu do przytoczonych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w
kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z
oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których
jest mowa w art. 398 9 § 1 k.p.c.
Pozwany wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazując
na zaistnienie przesłanek określonych w art. 398 9 § 1 pkt 2 k.p.c., a zatem na
potrzebę wykładni art. 69 ust. 1 ustawy Prawo bankowe, art. 385 1 § 1 i § 2 k.c. w
zw. z art. 6 ust. 1 Dyrektywy Rady 93/13, art. 385 1 § 1 k.c. oraz art. 3 ust. 1
Dyrektywy Rady 93/13 – wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów co do
sposobu ich rozumienia.