Treść orzeczenia
I CSK 3056/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Beata Janiszewska
27 listopada 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 27 listopada 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa M.S.
przeciwko K.S.
o ustanowienie rozdzielności majątkowej,
na skutek skargi kasacyjnej K.S.
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z 11 stycznia 2023 r., VI Ca 777/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od K.S. na rzecz M.S. kwotę 360 (trzysta
sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania
kasacyjnego.
[J.T.]
UZASADNIENIE
Pozwana K.S. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego
w Warszawie, którym oddalono apelację skarżącej w sprawie z powództwa M.S.
o ustanowienie rozdzielności majątkowej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Jako przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca
wskazała oczywistą zasadność skargi wywodzoną „z oczywistego naruszenia
przepisów prawa materialnego określonych w art. 5 k.c. w zw. z art. art. 52 § 1
I CSK 3056/23
2
k.r.o. oraz art. 52 § 1 i 2 k.r.o.”. W krótkim wywodzie skarżąca stwierdziła przy tym,
że „aby dokonać prawidłowej subsumpcji prawnej, a zatem podjąć decyzję o
zastosowaniu, bądź niezastosowaniu danych przepisów do warunków określonej
sprawy, należy przede wszystkim ustalić wyczerpująco i jednoznacznie stan
faktyczny danej sprawy”, toteż w niniejszej sprawie „Sąd winien zbadać, czy istnieją
ważne powody dla ustanowienia rozdzielności majątkowej oraz czy żądanie
powoda nie jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego”.
Skarżąca przywołała wyrażone w orzecznictwie stanowisko, że
zastosowanie „przepisów prawa materialnego do niedostatecznie ustalonego stanu
faktycznego oznacza wadliwą subsupmcję tego stanu do zawartych w nich norm
prawnych, a brak stosownych ustaleń uzasadnia zarzut kasacyjny naruszenia