Treść orzeczenia
I CSK 3114/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Monika Koba
31 marca 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 31 marca 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa J .G.
przeciwko Bank w W.
o zapłatę i ustalenie,
na skutek skargi kasacyjnej Bank w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
z 7 marca 2024 r., I ACa 925/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od pozwane go na rzecz powoda kwotę 2734 (dwa
tysiące siedemset trzydzieści cztery) złote tytułem zwrotu
kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości
odsetek ustawowych za opóźnienie za czas po upływie tygodnia
od dnia doręczenia pozwane mu odpisu niniejszego
postanowienia do dnia zapłaty.
[A.T.]
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 11 stycznia 2023 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy zasądził od
pozwanego Bank w W. na rzecz powoda J.G. kwotę 26 060,30 zł oraz kwotę 24
500,38 CHF z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od 14 kwietnia 2022
r. do dnia zapłaty i ustalił nieistnienie pomiędzy stronami stosunku prawnego
I CSK 3114/24
2
wynikającego z umowy kredytu zawartej 11 września 2008 r. oraz orzekł o kosztach
procesu.
Wyrokiem z 7 marca 2024 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku oddalił apelację
pozwanego od tego rozstrzygnięcia i orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego.
Orzeczenie to zostało zaskarżone skargą kasacyjną przez pozwanego.
Skarżący we wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania powołał się na przesłanki
z art. 398 9 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
Jego zdaniem w sprawie występują istotne zagadnienia prawne związane
z wykładnią art. 385¹ § 1 zd. 2 k.c. w zw. z art. 4 ust. 2 Dyrektywy 93/13 z dnia
5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich
(dalej: „Dyrektywa”) oraz art. 385 2 § 2 k.c. w zw. z motywem 21 tej Dyrektywy,
sprowadzające się do odpowiedzi na pytania: