Treść orzeczenia
I CSK 3123/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Maciej Kowalski
23 grudnia 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 23 grudnia 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa N . K.
przeciwko A. R.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej N. K.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 3 marca 2023 r., V ACa 502/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od powódki N . K. na rzecz
pozwanej A. R. 5400 (pięć tysięcy czterysta)
złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
(a.z.)
UZASADNIENIE
W skardze kasacyjnej wywiedzionej od wyroku Sądu Apelacyjnego
w Warszawie z 3 marca 2023 r. powódka N . K. wniosła o przyjęcie skargi do
rozpoznania na podstawie art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c.
Powódka podniosła, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona,
ponieważ w sprawie nastąpiło oczywiste naruszenie art. 5 k.c. widoczne
na pierwszy „rzut oka”. Zdaniem skarżącej polegało ono na zastosowaniu tego
I CSK 3123/23
2
przepisu pomimo braku zaistnienia przesłanek wynikających z całokształtu sprawy
oraz na pozbawieniu powódki możliwości dochodzenia swoich praw podmiotowych
tj. roszczenia o zapłatę. Doprowadziło to z kolei do naruszenia zasady państwa
prawnego wyrażonego w art. 2 Konstytucji, którego elementem jest ochrona
zaufania obywateli do państwa. Dodatkowo powódka wskazała, że zastosowanie
art. 5. k.c. burzy gwarantowane na podstawie art. 45 ust. 1 Konstytucji prawo
do sądu.
Pozwana A. R. w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosła o odmowę
przyjęcia jej do rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego
według norm przepisanych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu
postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia (środek prawny),
nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa,
jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia
z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością