Treść orzeczenia
I CSK 313/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marcin Łochowski
27 marca 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 27 marca 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa S . D.
przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W .
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Banku spółki akcyjnej w W .
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z 24 września 2024 r., XXVII Ca 1876/23,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Pozwany Bank S.A. w W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu
Okręgowego w Warszawie z 24 września 2024 r., zaskarżając ten wyrok w całości,
wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz o uchylenie wyroku
Sądu pierwszej instancji w części zaskarżonej apelacją pozwanego i przekazanie
sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie
zaskarżonego wyroku Sądu drugiej instancji i przekazanie sprawy do ponownego
rozpoznania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu drugiej instancji
w całości oraz o orzeczenie co do istoty sprawy przez zmianę wyroku Sądu
pierwszej instancji, uwzględnienie apelacji pozwanego i oddalenie powództwa w
całości.
I CSK 313/25
2
We wniosku o przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołał
się na siedem istotnych zagadnień prawnych dotyczących wykładni i stosowania
art. 187 w zw. z art. 126 k.p.c., art. 132 § 1 1 k.p.c., art. 385 1 , 353 1 k.c., a także
potrzebę wykładni art. 365 § 1 w zw. z art. 366 k.p.c., art. 385 1 § 1 i 2 k.c. w zw. z
art. 6 ust.1 Dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie
nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (dalej: „dyrektywa 93/13”), art.
385 1 § 1 i 2 k.c., art. 385 1 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 7 ust. 1 i art. 8b ust. 1 dyrektywy