Treść orzeczenia
I CSK 3156/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Roman Trzaskowski
30 czerwca 2023 r.
na posiedzeniu niejawnym 30 czerwca 2023 r. w Warszawie,
w sprawie z powództwa T.C.
przeciwko Skarbowi Państwa - Staroście O .
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej T.S.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie
z 12 października 2021 r., I ACa 170/20,
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) zasądza od powódki na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii
Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 2700 (dwa tysiące
siedemset) zł z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 12 października 2021 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie oddalił
apelację powódki od wyroku oddalającego jej powództwo o zapłatę odszkodowania.
W skardze kasacyjnej, w uzasadnieniu wniosku o jej przyjęcie do
rozpoznania, powódka wskazała przyczyny kasacyjne określone w art. 398 9 § 1 pkt
1 i 2 k.p.c. Jej zdaniem w sprawie wystąpiły istotne zagadnienia prawne wyrażające
się w następujących pytaniach:
- czy art. 229 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. z 2021, poz. 1899; dalej – „u.g.n.”)
stwierdzający, że roszczenie, o którym mowa w art. 136 ust. 3 u.g.n., nie
I CSK 3156/22
2
przysługuje, jeżeli przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nieruchomość
została sprzedana albo ustanowiono na niej prawo użytkowania wieczystego na
rzecz osoby trzeciej i p rawo to zostało ujawnione w księdze wieczystej, ma
zastosowanie tylko do roszczenia określonego w przepisie art. 136 ust. 3 w związku
z art. 137 u.g.n., czy też także do roszczenia o zwrot wywłaszczonej nieruchomości
przewidzianego w art. 69 ust. 1 w związ ku z art. 47 ust. 4 ustawy z dnia 29 kwietnia
1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (tekst jedn. Dz. U. z
1991 r., Nr 30, poz. 127 ze zm.; dalej – „u.g.g.w.n.);