Treść orzeczenia
I CSK 3174/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marta Romańska
14 listopada 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 14 listopada 2024 r. w Warszawie
w sprawie z urzędu
z udziałem D.N. i Prokuratora Okręgowego w S.
o zatwierdzenie przyjęcia do szpitala psychiatrycznego bez wymaganej zgody,
na skutek skargi kasacyjnej D.N.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Świdnicy
z 31 stycznia 2024 r., II Ca 1039/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. stwierdza, że każdy z uczestników ponosi koszty związane
ze swym udziałem w sprawie,
3. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w
Świdnicy na rzecz adwokata A.B. kwotę 240 (dwieście
czterdzieści) zł powiększoną o podatek od towarów i usług
we właściwej stawce, tytułem wynagrodzenia za pomoc
prawną udzieloną uczestniczce z urzędu w postępowaniu
kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie
występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów
prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w
I CSK 3174/24
2
orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest
oczywiście uzasadniona (art. 398 9 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest
sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
w nawiązaniu do przytoczonych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w
kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z
oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których
jest mowa w art. 398 9 § 1 k.p.c.
Skarżąca wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jako
oczywiście uzasadnionej z uwagi na rangę naruszeń prawa procesowego i
materialnego przez Sąd Okręgowy. Podała, że za przyjęciem skargi kasacyjnej do
rozpoznania przemawia fakt, że wskutek tych naruszeń zaskarżone orzeczenie
Sądu Okręgowego utrwala stan, w którym podjęte wobec uczestniczki działania
organów publicznych stanowiły szczególnie dotkliwe naruszenie podstawowych,
konstytucyjnie chronionych jej praw i wolności, w tym w szczególności prawa do