Treść orzeczenia
I CSK 3215/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Beata Janiszewska
19 grudnia 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 19 grudnia 2025 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku J.W.1, D.W., S.W., M.W.1, K.W. i M.W.2
z udziałem J.K.1, W.K., J.A., T.K., S.K., P.C., J.W.2, J.Z., J.K.2, M.A., B.K., M.K.
i Gminy B.
o zasiedzenie,
na skutek skargi kasacyjnej D.W.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Lublinie
z 28 lutego 2024 r., II Ca 169/24,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
[J.T.]
I CSK 3215/24
2
UZASADNIENIE
Wnioskodawca D.W. (jeden z następców prawnych pierwotnego
wnioskodawcy, M.W. ) wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu
Okręgowego w Lublinie, którym oddalono apelację skarżącego od postanowienia
Sądu pierwszej instancji wydanego w sprawie o stwierdzenie zasiedzenia
prowadzonej z udziałem J.K. oraz innych uczestników.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano, że
w sprawie występują dwie przyczyny kasacyjne: istotne zagadnienie prawne
(art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c.) oraz oczywista zasadność skargi
(art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c.). W uzasadnieniu wspomnianego wniosku wyróżniono
jednak trzy ponumerowane wątki, a jako pierwszą przyczynę przyjęcia skargi
kasacyjnej do rozpoznania przywołano – bez wskazywania wprost na
art. 398 9 § 1 pkt 3 k.p.c. – nieważność postępowania przed Sądem drugiej instancji.
Skarżący, upatrujący nieważności postępowania w wystąpieniu stanu,
o którym mowa w art. 379 pkt 4 k.p.c., powołał się na to, że w sprawie orzekała
„osoba nieuprawniona do orzekania” (s. 6 skargi kasacyjnej). Istotą zastrzeżeń
skarżącego było to, że Sędzia rozpoznająca sprawę w Sądzie Okręgowym została
powołana na urząd sędziowski w postępowaniu prowadzonym z udziałem Krajowej
Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia
8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych
innych ustaw.