Treść orzeczenia
I CSK 3253/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
29 października 2024 r.
SSN Marta Romańska
na posiedzeniu niejawnym 29 października 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa M.Z. i M.Z.1
przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W.
o ustalenie i zapłatę, ewentualnie o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Banku spółki akcyjnej w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku
z 3 marca 2023 r., I ACa 404/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od pozwanego na rzecz powodów kwotę 2.700
(dwa tysiące siedemset) zł z odsetkami w wysokości
odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu
świadczenia pieniężnego za czas po upływie tygodnia od
dnia doręczenia pozwanemu odpisu niniejszego
postanowienia, tytułem kosztów postępowania
kasacyjnego. A.W.
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie
występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów
prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności
w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna
I CSK 3253/23
2
jest oczywiście uzasadniona (art. 398 9 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest
sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
w nawiązaniu do powyższych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego
w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym,
o których jest mowa w art. 398 9 § 1 k.p.c.
We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania pozwany wskazał
na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej wynikającą z tego, że zaskarżony wyrok
został wydany w warunkach nieważności postępowania (art. 398 9 § 1 pkt 3 k.p.c.),
tj. z naruszeniem art. 379 pkt 4 k.p.c. w zw. z art. 367 § 3 k.p.c., wskutek
rozpoznania przez Sąd drugiej instancji apelacji pozwanego w składzie
jednoosobowym, co ograniczało prawo Banku do sprawiedliwego rozpatrzenia