Treść orzeczenia
I CSK 3275/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
29 października 2024 r.
SSN Marta Romańska
na posiedzeniu niejawnym 29 października 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa Miasta G.
przeciwko A.C.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej A.C.
od wyroku Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim
z 22 lutego 2023 r., V Ca 196/20,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2.700 (dwa
tysiące siedemset) zł z odsetkami w wysokości odsetek
ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia
pieniężnego za czas po upływie tygodnia od dnia
doręczenia pozwanemu odpisu niniejszego postanowienia,
tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. A.W.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie
występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów
prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w
orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest
oczywiście uzasadniona (art. 398 9 § 1 k.p.c.). Ustawodawca wyraźnie redakcyjnie
I CSK 3275/23
2
wyodrębnił przesłanki tzw. przedsądu od podstaw kasacyjnych unormowanych w
art. 398 3 § 1 k.p.c. Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie
wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do przesłanek
przedsądu, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności
powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 398 9 § 1
k.p.c.
Skarżący wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na jej
oczywistą zasadność w zakresie zarzutu naruszenia przez Sąd Okręgowy art. 353 1
k.c. w zw. z § 4.2 umowy stron z 29 grudnia 2009 r. W ocenie pozwanego Sąd
Okręgowy naruszył zasadę swobody umów w ten sposób, że chociaż uznał umowę
stron za ważną i wiążącą w całości, to jednocześnie postanowił ocenić fakt