Treść orzeczenia
I CSK 3302/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marcin Krajewski
14 marca 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 14 marca 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa M .F.
przeciwko Bankowi w W.
o zapłatę i ustalenie,
na skutek skargi kasacyjnej Banku w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie
z 16 maja 2023 r., I ACa 34/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od Bank u w W. na rzecz M.F. 2717 zł zwrotu
kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami ustawowymi za
opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia
orzeczenia zobowiązanemu do dnia zapłaty.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 16 maja 2023 r. Sąd Apelacyjny we Lublinie, na skutek apelacji
pozwanego, zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach z 14 października 2022
r., skracając okres, za który należały się powódce odsetki ustawowe za opóźnienie,
a w pozostałym zakresie oddalił apelację.
Pozwany wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego,
zaskarżając go w części oddalającej apelację. Wskazał, że w sprawie występują
I CSK 3302/23
2
istotne zagadnienia prawne (art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c.) oraz istnieje potrzeba
wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 398 9 § 1 pkt 2 k.p.c.).
Formułowane przez pozwanego zagadnienia prawne dotyczyły możliwości
uznania całej umowy kredytu za nieważną, gdy za niedozwolone zostały uznane
jedynie klauzule spreadowe przy braku niedozwolonego charakteru klauzul ryzyka,
dopuszczalności odwoływania się do stawki referencyjnej WIBOR dla określenia
oprocentowania celem utrzymania umowy kredytu w mocy oraz problemu uznania
kredytu indeksowanego lub denominowanego za kredyt złotowy, mimo że w tzw.
ustawie antyspreadowej przyznano kredytobiorcom możliwość spłaty rat
bezpośrednio w walucie obcej.
Jako przepisy wymagające wykładni skarżący wskazał: art. 4 ust. 2 oraz