Treść orzeczenia
I CSK 3302/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marcin Krajewski
27 lipca 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 27 lipca 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa J .K.
przeciwko Bankowi w W.
o zapłatę i ustalenie,
na skutek skargi kasacyjnej Banku w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie
z 23 maja 2024 r., I ACa 11/23,
1) odrzuca skargę kasacyjną w zakresie, w jakim została ona
skierowana przeciwko punktowi I zaskarżonego wyroku;
2) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
w pozostałym zakresie;
3) zasądza od Bank w W . na rzecz J.K. 8100 zł zwrotu kosztów
postępowania kasacyjnego z odsetkami ustawowymi za
opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia
orzeczenia zobowiązanemu do dnia zapłaty.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 23 maja 2024 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, na skutek apelacji
pozwanego, zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Przemyślu z 4 listopada 2022 r.
I CSK 3302/24
2
w zakresie zasądzonych kosztów procesu (pkt I), a pozostałej części oddalił
apelację (pkt II) i orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego (pkt III).
Pozwany wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego,
zaskarżając go w całości. Wskazał, że w sprawie występują istotne zagadnienia
prawne (art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c.) dotyczące: możliwości uznania całej umowy
kredytu za nieważną, gdy za niedozwolone zostały uznane jedynie klauzule
spreadowe przy braku niedozwolonego charakteru klauzul ryzyka, możliwości
odwoływania się do stawki referencyjnej WIBOR dla określenia oprocentowania
celem utrzymania umowy kredytu w mocy oraz problemu uznania kredytu
indeksowanego lub denominowanego za kredyt złotowy, mimo że w tzw. ustawie
antyspreadowej przyznano kredytobiorcom możliwość spłaty rat bezpośrednio
w walucie obcej, co eliminuje konieczność sięgania do klauzul przeliczeniowych.
Ponadto, zdaniem skarżącego, istnieje potrzeba wykładni przepisów
prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności