Treść orzeczenia
I CSK 3322/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Roman Trzaskowski
30 czerwca 2023 r.
na posiedzeniu niejawnym 30 czerwca 2023 r. w Warszawie,
w sprawie z wniosku A.B. i L.B.
z udziałem B.W.
o zniesienie współwłasności,
na skutek skargi kasacyjnej B.W.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie
z 10 listopada 2021 r., II Ca 3192/19,
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) oddala wniosek o zasądzenie na rzecz wnioskodawców
zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 10 listopada 2021 r. Sąd Okręgowy w Krakowie w
uwzględnieniu apelacji uczestniczki zmienił postanowienie Sąd u pierwszej instancji
w części dotyczącej wynagrodzenia przyznanego wnioskodawcom za korzystanie
przez uczestniczkę z nieruchomości z ich pominięciem, dodatkowo ustalił, że
uczestniczka poczyniła wydatki na nieruchomość wspólną po 8 października 2019
r. w kwocie 1.163 zł i dokonał ich rozliczenia. W pozostałym zakresie apelację
wnioskodawczyni oddalił.
W skardze kasacyjnej, w uzasadnieniu wniosku o jej przyjęcie do
rozpoznania, uczestniczka wskazała przyczynę kasacyjną określoną w art. 398 9 § 1
pkt 1 kp.c. Jej zdaniem w sprawie wystąpiło istotne zagadnienie prawne wyrażające
I CSK 3322/22
2
się w następującym pytaniu: czy zawarcie w orzeczeniu o zniesieniu
współwłasności nieruchomości poprzez przyznanie nieruchomości na własność
jednego z uczestnika postępowania z obowiązkiem spłaty jego pozostałych
uczestników zastrzeżenia, że spłata nastąpi w terminie jednego miesiąca od
wykreślenia wpisów obciążeń w dziale III i IV, prowadzonych dla nieruchomości
ksiąg wieczystych stanowi formę niedopuszczalnego warunku?
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Z art. 398 1 § 1 k.p.c. wynika, że skarga kasacyjna przysługuje co do zasady
od prawomocnych orzeczeń sądów drugiej instancji, a więc orzeczeń wieńczących
dwuinstancyjne postępowanie sądowe, w którym sądy obu instancji dysponują
pełną kognicją w zakresie faktów i dowodów. Jednakże zgodnie z art. 398 9 § 1
k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania tylko wtedy, gdy