Treść orzeczenia
I CSK 3331/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Beata Janiszewska
28 listopada 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 28 listopada 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa M.K.
przeciwko Bank spółce akcyjnej w W.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej M.K.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie
z 22 lutego 2023 r., I AGa 295/21,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
[J.T.]
UZASADNIENIE
Powód M. K. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego
w Krakowie, oddalającego apelację skarżącego w sprawie o zapłatę przeciwko
Bank S.A. w W..
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Jako pierwszą przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
skarżący wskazał nieważność postępowania. Podniósł przy tym, że przed Sądem
pierwszej instancji (Sądem Okręgowym) zaszła nieważność postępowania, jako że
w sprawie orzekała osoba nieuprawniona do orzekania, co powód wiązał
z przyczyną nieważności postępowania unormowaną w art. 379 pkt 4 k.p.c. Istotą
opisanych obszernie (s. 4- 12 skargi) zastrzeżeń skarżącego było to, że – jak
I CSK 3331/23
2
podniósł on dopiero na etapie postępowania ze skargi kasacyjnej – Sędzia
rozpoznający sprawę w Sądzie pierwszej instancji został powołany na urząd
sędziowski z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie
określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy
o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw.
Zawarcie w art. 398 9 k.p.c. przyczyny kasacyjnej w postaci nieważności
postępowania wynika z konieczności możliwie każdorazowego eliminowania
uchybień procesowych o najdonioślejszym charakterze. Stosownie do
art. 398 13 § 1 k.p.c. nieważność postępowania należy brać pod uwagę z urzędu.
Oznacza to także możliwość uwzględnienia skargi niezależnie od tego, czy
skarżący sformułował stosowny zarzut naruszenia określonego przepisu
postępowania, oraz tego, czy wykazał on możliwość wpływu tego uchybienia na
wynik sprawy (zob. postanowienie SN z 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02).