Treść orzeczenia
I CSK 3386/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Mariusz Załucki
14 lutego 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 14 lutego 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa „ P. ” w W. działającego na rzecz G . Ś . i M. Ś .
przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w G .
o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Banku spółki akcyjnej w G .
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
z 17 marca 2023 r., I ACa 1473/22,
1. odr zuca skargę kasacyjną w zakresie obejmującym
oddalenie powództwa;
2. odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej
w pozostałym zakresie;
3. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 5 400
(pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów
postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek
ustawowych za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia
doręczenia niniejszego postanowienia pozwanemu do dnia
zapłaty.
UZASADNIENIE
I CSK 3386/23
2
Pozwany Bank S.A. z siedzibą w G . wniósł skargę kasacyjną od wyroku
Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 17 marca 2023 r., wydanego w sprawie
z powództwa P . działającego na rzecz G . Ś . i M. Ś . o ustalenie i zapłatę.
Pozwany uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania
występowaniem w sprawie następujących istotnych zagadnień prawnych:
1. Czy na podstawie art. 385 1 § 1 k.c. stanowiącego implementację
Dyrektywy 93/13 badać można w ogóle abuzywność tej części postanowienia
umownego, która zawiera warunek umowny odpowiadający swą treścią
normatywną przepisowi dyspozytywnemu prawa krajowego, który wszedł jednak
w życie już po zawarciu umowy kredytu, w sytuacji gdy zgodnie z art. 1 ust. 2
Dyrektywy 93/13 warunki umowy odzwierciedlające obowiązujące przepisy
ustawowe nie będą podlegały przepisom niniejszej dyrektywy?
2. Czy w świetle wiążących sądy krajowe wytycznych określonych w wyroku
Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 29 kwietnia 2021 roku, wydanego