Treść orzeczenia
I CSK 3514/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Krzysztof Wesołowski
25 marca 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 25 marca 2026 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku Syndyka masy upadłości V . spółki
z ograniczoną odpowiedzialnością w W .
z udziałem M . W.
o orzeczenie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej (art. 373 p.u.),
na skutek skargi kasacyjnej M. W.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie
z 5 maja 2025 r., XXIII Ga 2210/24,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od uczestnika M . W. na rzecz syndyka masy
upadłości Y . spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W . 240
zł (dwieście czterdzieści) złotych z odsetkami ustawowymi za
opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia
postanowienia uczestnikowi M. W. do dnia zapłaty.
UZASADNIENIE
W związku ze skargą kasacyjną uczestnika postępowania M . W. od
postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z 5 maja 2025 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
I CSK 3514/25
2
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania
przewidzianego w art. 398 4 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie
i uzasadnienie istnienia przesłanek umożliwiających realizację publicznoprawnych
funkcji skargi kasacyjnej. Tylko na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć
rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do
rozpoznania. Dopuszczenie i rozpoznanie skargi kasacyjnej ustrojowo i procesowo
jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej
funkcje publicznoprawne. Nie w każdej zatem sprawie, nawet w takiej, w której
rozstrzygnięcie oparte jest na błędnej subsumpcji czy wadliwej wykładni prawa,