Treść orzeczenia
I CSK 3550/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Adam Doliwa
17 lutego 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 17 lutego 2026 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku C.S.
z udziałem B .C., L.M., R.S., M.S. i W.S.
o stwierdzenie nabycia spadku,
na skutek skargi kasacyjnej C.S.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Zielonej Górze
z 11 kwietnia 2024 r., VI Ca 461/23,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wnioskodawca, C.S. , wywiódł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu
Okręgowego w Zielonej Górze z 11 kwietnia 2024 r., wydanego w sprawie, przy
udziale B.C., L.M., R.S., M.S. i W.S., o stwierdzenie nabycia spadku.
Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
wnioskodawca wskazał na jej oczywistą zasadność, polegającą na
nierozstrzygnięciu wątpliwości w zakresie zagadnień będących podstawą wydanych
opinii biegłych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie
występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów
I CSK 3550/24
2
prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności
w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna
jest oczywiście uzasadniona (art. 398 9 § 1 k.p.c.) .
Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, gdy dla przeciętnego
prawnika z samej treści skargi – bez pogłębionej analizy i jurydycznych dociekań –
w sposób jednoznaczny wynika, że wskazane w niej podstawy zasługują na
uwzględnienie z uwagi na kwalifikowany charakter naruszenia przepisów prawa.
Przyczyna przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jaką jest jej oczywista
zasadność, może dotyczyć jedynie przepisów prawa niepodlegających różnej
wykładni i niepozostawiających sądowi swobody oceny. Chodzi przy tym