Treść orzeczenia
I CSK 361/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Ewa Stefańska
9 czerwca 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 9 czerwca 2026 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku M.P.
z udziałem M .B.
o zniesienie współwłasności,
na skutek skargi kasacyjnej M.B.,
od postanowienia Sądu Okręgowego w Gdańsku
z 5 czerwca 2025 r., XVI Ca 471/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od uczestnika na rzecz wnioskodawcy 360 zł
(trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów
postępowania kasacyjnego, z odsetkami w wysokości odsetek
ustawowych za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia
doręczenia zobowiązanemu odpisu niniejszego postanowienia do
dnia zapłaty.
(M.T.)
UZASADNIENIE
Uczestnik M.B. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu
Okręgowego w Gdańsku z 5 czerwca 2015 r., wydanego w sprawie
o zniesienie współwłasności.
I CSK 361/26
2
W odpowiedzi na skargę kasacyjną wnioskodawca domagał się odmowy
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz zasądzenia na jego rzecz kosztów
postępowania kasacyjnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną
do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości
lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Tylko na tych
przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Dopuszczenie i rozpoznanie skargi kasacyjnej ustrojowo i procesowo jest
uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje
publicznoprawne. Zatem nie w każdej sprawie, skarga kasacyjna może być przyjęta
do rozpoznania. Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie rozpoznaje