Treść orzeczenia
I CSK 3626/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Roman Trzaskowski
25 listopada 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 25 listopada 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa D .O.
przeciwko K.S.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej K.S.
od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku
z 6 lutego 2024 r., XVI Ca 973/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda, tytułem zwrotu
kosztów postępowania kasacyjnego, kwotę 2 700 (dwa tysiące
siedemset) zł z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za
opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas po
upływie tygodnia od dnia doręczenia pozwanemu odpisu
postanowienia do dnia zapłaty.
Wyrokiem z 6 lutego 2024 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku oddalił apelację
pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Kartuzach z 28 czerwca 2022 r.
zasądzającego od pozwanego na rzecz powoda kwotę 51.000 zł z odsetkami
ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwot i dat onaczonych w sentencji.
W skardze kasacyjnej, w uzasadnieniu wniosku o jej przyjęcie do
rozpoznania, pozwany wskazał przyczyny kasacyjne określone w art. 398 9 § 1 pkt 1
I CSK 3626/24
2
i 4 k.p.c. Jego zdaniem w sprawie wystąpiło istotne zagadnienie prawne
wyrażające się w pytaniu, czy w zakresie dopuszczalnych granic dokonywania
wykładni oświadczeń woli stron i postanowień umownych, sąd uprawniony jest do
zmiany treści i kwalifikacji prawnej spisanych przez strony dokumentów.
Ponadto, w ocenie pozwanego, skarga kasacyjna jest oczywiście zasadna.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Z art. 398 1 § 1 k.p.c. wynika, że skarga kasacyjna przysługuje co do zasady
od prawomocnych orzeczeń sądów drugiej instancji, a więc orzeczeń wieńczących
dwuinstancyjne postępowanie sądowe, w którym sądy obu instancji dysponują
pełną kognicją w zakresie faktów i dowodów. Jednakże zgodnie z art. 398 9 § 1
k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania tylko wtedy, gdy