Treść orzeczenia
I CSK 3642/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Władysław Pawlak
25 lipca 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 25 lipca 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa K. R. i R. R.
przeciwko Bank spółce akcyjnej w W .
o zapłatę oraz ustalenie,
na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W .
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie
z 16 maja 2023 r., I ACa 1110/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od pozwanego na rzecz powodów kwotę 2700 (dwa
tysiące siedemset) zł, z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za
czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia pozwanemu
niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty, tytułem kosztów
postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
W yrokiem z 16 maja 2023 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie oddalił apelację
pozwanego Bank S.A. w W. od wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z 29
września 2022 r., którym zasądzono łącznie na rzecz powodów R. R. i K. R. kwotę
175 372,22 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 17 września 2020 r.
do dnia zapłaty oraz ustalono nieistnienie pomiędzy stronami stosunku prawnego
wynikającego z umowy kredytu mieszkaniowego zawartej 17 września 2008 r.
I CSK 3642/23
2
pomiędzy powodami a Bankiem S.A. w W . jako poprzednikiem prawnym
pozwanego Banku.
Pozwany wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu odwoławczego, którą
oparł na obu podstawach przewidzianych w art. 398 3 § 1 k.p.c. Skarżący w ramach
podstawy prawnoprocesowej zarzucił naruszenie art. 203 1 k.p.c. oraz art. 316 § 1
k.p.c. w zw. z art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5
kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenc kich
(dalej: „dyrektywa 93/13"). W ramach podstawy materialnoprawnej pozwany
zarzucił naruszenie art. 111 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo