Treść orzeczenia
I CSK 3676/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Tomasz Szanciło
11 marca 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 11 marca 2025 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku H.H.
z udziałem W.G., S.B., R.R. i S.H.
o zasiedzenie,
na skutek skargi kasacyjnej W.G., S.B. i R.R.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Gliwicach
z 12 marca 2024 r., III Ca 215/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. orzeka, że wnioskodawczyni i uczestnicy postępowania
ponoszą koszty postępowania kasacyjnego związane ze swym
udziałem w sprawie.
[P.L.]
UZASADNIENIE
W związku ze skargą kasacyjną uczestników W.G., S.B. i R.R. od w
postanowienia Sądu Okręgowego w Gliwicach z 12 marca 2024 r. Sąd Najwyższy
zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną
do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
I CSK 3676/24
2
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Tylko na tych
przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
W judykaturze wielokrotnie wypowiadano się na temat charakteru skargi
kasacyjnej (zob. np. postanowienia SN: z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18;
z 15 kwietnia 2021 r., I CSK 43/21; z 25 sierpnia 2021 r., II CSK 216/21; z 23 maja
2024 r., I CSK 364/24). Wskazano m.in., że skarga kasacyjna została
ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny
środek zaskarżenia nakierowany na ochronę interesu publicznego przez
zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni,
a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu
dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny
środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej
instancji sądowej.