Treść orzeczenia
I CSK 3690/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Beata Janiszewska
22 stycznia 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 22 stycznia 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa W. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością we W.
przeciwko T.N.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej W. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością we W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi
z 28 maja 2024 r., I AGa 102/23,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
[J.T.]
I CSK 3690/24
2
UZASADNIENIE
Powódka W. sp. z o.o we W. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu
Apelacyjnego w Łodzi wydanego na skutek apelacji skarżącej oraz pozwanego T.N.
od wyroku Sądu pierwszej instancji w sprawie o zapłatę.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Jako przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca
wskazała oczywistą zasadność skargi. Przedstawiła przy tym zwięzły wywód,
z którego wynika, że nie podziela oceny Sądu drugiej instancji co do tego, iż powód
posiadał samochód pozwanej w dobrej wierze. Skarżąca podkreśliła również, że
„zasady współżycia społecznego […] winny być stosowane do obu stron stosunku
umownego” (s. 7 skargi). Z toku wywodu skarżącej wynika, że jej celem było
zakwestionowanie oceny o tym, iż dochodzenie w sprawie roszczeń z tytułu
bezumownego korzystania z rzeczy stanowiło nadużycie prawa. Wyłącznie tej
kwestii dotyczył bowiem zgłoszony w skardze zarzut naruszenia art. 5 k.c. – mimo
że przedmiotem sporu były dwa roszczenia z art. 224 k.c. wywodzone z faktu
korzystania przez pozwanego z pojazdu powódki po tym, jak odstąpił on od umowy