Treść orzeczenia
I CSK 3705/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Beata Janiszewska
31 stycznia 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 31 stycznia 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa A.J., M.J. i Z.J.
przeciwko P. spółce akcyjnej w W.
o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej P. spółki akcyjnej w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu
z 24 stycznia 2023 r., I ACa 420/21,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od P. spółki akcyjnej w W. na rzecz A.J., M.J. i Z.J.
kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu
kosztów postępowania kasacyjnego.
[J.T.]
UZASADNIENIE
Pozwany P. S.A. w W. (dalej: bank) wniósł skargę kasacyjną od wyroku
Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, uwzględniającego jedynie w części apelację
skarżącego w sprawie o ustalenie i zapłatę toczącej się z powództwa A.J., M.J.
oraz Z.J.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Jako przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący
wskazał potrzebę dokonania wykładni przepisów prawnych budzących poważne
I CSK 3705/23
2
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów. Bank podniósł,
że wątpliwości budzi art. 385 1 § 1 k.c. w zw. z art. 6 ust. 1 dyrektywy 93/13 w zw.
z art. 410 § 2 k.c. Wyjaśnił przy tym, że wspomniane przepisy wywołują
w orzecznictwie rozbieżności w zakresie tego, czy roszczenie konsumenta o zwrot
świadczenia nienależnego, wynikającego z umowy, która okazała się nieważna
z uwagi na zawarcie w niej postanowień niedozwolonych, staje się wymagalne