Treść orzeczenia
I CSK 3740/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Beata Janiszewska
22 stycznia 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 22 stycznia 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa A.B., T.B. i J.K.
przeciwko Bank spółce akcyjnej w W.
o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie
z 14 czerwca 2024 r., I ACa 1346/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od Bank spółki akcyjnej w W. na rzecz A.B., T.B. i
J.K. kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych z odsetkami
w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu
świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się
niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty, tytułem kosztów
postępowania kasacyjnego.
[J.T.]
I CSK 3740/24
2
UZASADNIENIE
Pozwany Bank S.A. w W. (dalej: bank) wniósł skargę kasacyjną od wyroku
Sądu Apelacyjnego w Lublinie, którym oddalono apelację skarżącego w sprawie
o ustalenie i zapłatę toczącej się z powództwa A.B. T.B. i J.K.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania bank wskazał
sześć przyczyn kasacyjnych w rozumieniu art. 398 9 § 1 k.p.c. Jedna z nich
dotyczyła występowania w sprawie istotnego zagadnienia prawnego
(art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c.), a cztery – potrzeby wykładni przepisów prawnych
budzących wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie
(art. 398 9 § 1 pkt 2 k.p.c.). Natura obu wspomnianych przyczyn kasacyjnych była
już przedmiotem licznych wypowiedzi Sądu Najwyższego i została szczegółowo
omówiona m.in. w postanowieniu SN z 30 grudnia 2024 r., I CSK 3562/23.
Żadna z przyczyn kasacyjnych wskazanych przez bank nie występuje