Treść orzeczenia
I CSK 3777/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Władysław Pawlak
25 lipca 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 25 lipca 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa B. Ł. i M . Ł.
przeciwko Bank spółce akcyjnej w W .
o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W .
od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu
z 31 maja 2023 r., I ACa 2099/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od pozwanego na rzecz powodów kwotę 2700 (dwa
tysiące siedemset) zł, z ustawowymi odsetkami za opóźnienie za
czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia pozwanemu
niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty, tytułem kosztów
postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 31 maja 2023 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu oddalił apelację
pozwanego Bank S.A. w W. od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 31
sierpnia 2022 r., którym Sąd ten ustalił nieistnienie stosunku prawnego
wynikającego z umowy kredytu mieszkaniowego zawartej 20 grudnia 2006 r.
pomiędzy powodami B. Ł. i M. Ł. a Bankiem S.A. w W. (poprzednikiem prawnym
pozwanego Banku), zasądził od pozwanego łącznie na rzecz powodów kwotę 85
I CSK 3777/23
2
486,48 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od 4 lipca 2020 r. do
dnia zapłaty i oddalił powództwo w pozostałej części.
Skargę kasacyjną od wyroku z 31 maja 2023 r. pozwany oparł na podstawie
naruszenia prawa materialnego, tj. art. 385 1 § 2 k.c. w zw. z art. 385 1 § 1 k.c.,
poprzez ich błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że przez pojęcie
„postanowienia umowy zawieranej z konsumentem" należy rozumieć całą jednostkę
redakcyjną konkretnej umowy, a nie wyrażoną w tych jednostkach, dającą się
wyodrębnić normę prawną regulującą zachowania stron stosunku prawnego, co
doprowadziło do błędnego uznania, że za abuzywny należy uznać cały mechanizm