Treść orzeczenia
I CSK 3812/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Dończyk
23 sierpnia 2023 r.
na posiedzeniu niejawnym 23 sierpnia 2023 r. w Warszawie,
w sprawie z powództwa S . spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
w W. obecnie S. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G .
przeciwko B. F.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej B. F.
od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi
z 29 grudnia 2021 r., XIII Ga 1597/21,
odmawia przy jęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Określone w art. 398 4 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze
kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący
wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba
wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub
skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w
art. 398 4 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i
uzasadni enie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które –
zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi
kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach
I CSK 3812/22
2
Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
W skardze kasacyjnej wniesionej od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z 29
grudnia 2021 r. (sygn. akt XIII Ga 1597/21) pełnomocnik pozwanej B . F. oparł
wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania na przesłance określonej przez art. 398 9 § 1
pkt 1 k.p.c.
Odnosząc się do powołanej przez stronę skarżącą przesłanki „przesądu”
należy wskazać, że skonkretyzowała ją ona poprzez sformułowanie trzech
zagadnień dotyczących: interpretacji stanu faktycznego przedmiotowej sprawy pod
kątem stosowania art. 65 § 2 k.c. w odniesieniu do umowy, która nie została