Treść orzeczenia
I CSK 383/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marta Romańska
23 stycznia 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 23 stycznia 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa W.B. i K.K.
przeciwko X.
o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej X.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
z 4 lipca 2022 r., I ACa 595/22,
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) zasądza od pozwanego na rzecz powodów kwotę 5.400
(pięć tysięcy czterysta) zł z odsetkami w wysokości odsetek
ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia
pieniężnego za czas po upływie tygodnia od doręczenia
pozwanemu odpisu niniejszego postanowienia, tytułem kosztów
postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie
występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów
prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w
orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest
oczywiście uzasadniona (art. 398 9 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest
sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
w nawiązaniu do przytoczonych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w
I CSK 383/23
2
kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacy jnej do rozpoznania wynika z
oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których
jest mowa w art. 398 9 § 1 k.p.c.
Pozwany, formułując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania,
wskazał w pierwszej kolejności, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych
budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie
sądów (art. 398 9 § 1 pkt 2 k.p.c.), tj. art. 4 ust. 2 Dyrektywy 93/13, art. 6 ust. 1
Dyrektywy 93/13, art. 65 k.c., art. 354 k.c., art. 358 § 2 k.c., art. 385 1 § 1 i 2 k.c., art.
385 2 k.c. oraz art. 69 ust. 3 Prawa bankowego, a także art. 189 k.p.c. Pozwany