Treść orzeczenia
I CSK 3848/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Maciej Kowalski
22 grudnia 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 22 grudnia 2025 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku L.K.
z udziałem I .N. i T.K.
o zasiedzenie udziałów we współwłasności nieruchomości,
na skutek skargi kasacyjnej L.K.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu
z 28 maja 2024 r., XV Ca 1073/23,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
(a.z.)
UZASADNIENIE
W skardze kasacyjnej wywiedzionej od postanowienia Sądu Okręgowego
w Poznaniu z 28 maja 2024 r. wnioskodawczyni wniosła o przyjęcie skargi
do rozpoznania na podstawie art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c.
Podniosła, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, gdyż opiera się
na naruszeniu podstawowych przepisów postępowania oraz przepisów prawa
cywilnego materialnego: art. 102, art. 234, art. 328 § 2 k.p.c., art. 382, art. 387 § 2 1 ,
art. 385, art. 391 i art. 520 k.p.c. oraz art. 172, art. 206, art. 336 i art. 339 k.c. Każdy
prawnik już na pierwszy rzut oka, po analizie akt sądu pierwszej oraz drugiej
instancji, jest w stanie stwierdzić, że w badanej sprawie powinno dojść
I CSK 3848/24
2
do uwzględnienia wniosku i oddalenia apelacji przez sąd odwoławczy. Wskazała,
że najbardziej rzucającym się w oczy uchybieniem jest okoliczność, że z akt sprawy
jednoznacznie wynika, iż postępowanie dowodowe przed sądem drugiej instancji
zostało przeprowadzone w sposób pobieżny, nakierowany na wyłuskanie takich
sformułowań i odpowiedzi, które pasowałyby pod konkretną tezę i co za tym idzie
orzeczenie sądu o oddaleniu wniosku, co należy uznać za niedopuszczalne.
W ocenie skarżącej od razu widać więc, że zaskarżone orzeczenie
Sądu Okręgowego narusza porządek prawny w sposób niedopuszczalny
w praworządnym państwie, a co więcej - jest rażąco niesprawiedliwe stąd
nie powinno się ostać.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: